Φόρεμα Γάμου

-Ακόμα δεν πήγες για φόρεμα;
τί περιμένεις; τελευταία στιγμή;
δεν θα βρεις…
Ο λόγος για το φόρεμα που πρόκειται να βάλω στον γάμο του γιού μου που θα γίνει 13 του Νοέμβρη.
Στην αρχή κρατούσα χαρακτήρα.
-Άντε καλέ που δεν θα βρω, σιγά ένα απόγευμα δουλειά είναι.
Επέμενε όμως η.. αντιπολίτευση.
-Κι αν κάτι πάει στραβά και δεν βρίσκεις κάτι να σου αρέσει, να μην έχεις το χρόνο να ψάξεις;
-Η μητέρα του γαμπρού θα είσαι, όχι απλά μια καλεσμένη..
Και συνέχιζαν με άλλη παραλλαγή.
-Κι αν θέλει κάποια μεταποίηση; στην τούρλα του Σαββάτου θα πας;..
Κι αν….. κι αν …. κι αν…. κατάφεραν να με βάλουν στο τριπάκι.
Ότι σιχαίνομαι τα ψώνια σαν τις αμαρτίες μου σας το έχω εξομολογηθεί.
Βάλε με να ψωνίζω είδη σπιτιού, να είμαι εικοσιτετράωρα στα μαγαζιά.
Μη μου πεις πήγαινε για ρούχα, παπούτσια, τσάντες και τα συναφή, βγάζω φλύκταινες….
Έτσι όποτε αναγκαστικά πρέπει να το κάνω, η επιλογή γίνετα στο πατ κιουτ και χωρίς την παραμικρή ..χρονοκαθυστέρηση.
Στην προκειμένη περίπτωση μου σύστησαν κάποιο μαγαζί με πολύ ωραία βραδινά φορέματα κι έτσι προχθές τ’απόγευμα πήρα το ¨βάσανο» και πήγαμε.
Μπαίνω μέσα η καλή σου, συστήνομαι (από ποιά πηγαίνω) κι έρχομαι στο παρασύνθημα.
-Θέλω ένα βραδινό φόρεμα διότι θα γίνω μια … θανάσιμη πεθερά, έχετε;
-Βεβαίως, μου απαντά η ευγενεστάτη κυρία ιδιοκτήτρια και μου φέρνει τα πρώτα δυό κομμάτια.
Μπαίνω στο δοκιμαστήριο (το χειρότερό μου) βάζω το πρώτο, μμμμμ μια χαρά.
Βγαίνω να με δει και το «βάσανο», του αρέσω!
-Δοκιμάστε και το άλλο, με παροτρύνει η ιδιοκτήτρια.
Κομμάτια να γίνει σκέφτομαι, ας μην αγοράσω το πρώτο που είδα, ας δοκιμάσω κι άλλο ένα, μόνο και μόνο για να έχω να πω πως διάλεξα μεταξύ δύο!
Βάζω και το δεύτερο…. μμμ μπα…. όχι… το πρώτο ήταν καλύτερο.
Συμφωνεί και το «βάσανο».
Κι εκεί που είμαι έτοιμη να πω φέρε το πρώτο να πληρώσουμε να φύγουμε, μου φέρνει η κυρία ιδιοκτήτρια «ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ».
Το λατρεύω με το που το βλέπω!
Μπαίνω ξανά στο δοκιμαστήριο αλλά χωρίς να δυσανασχετήσω αυτή τη φορά.
Και μου έρχεται «γάντι».
Με κοιτά το «βάσανο» και χαμογελάει πλατιά.
-Τέλειο! μου λέει
Η κυρία ιδιοκτήτρια μου φέρνει και τις γόβες που ταιριάζουν με το φόρεμα.
Το αποτέλεσμα που βλέπω στον καθρέφτη είναι απλά…. καταπληκτικό!
Πληρώσαμε και φύγαμε.
Γέλαγαν και τα μουστάκια (που δεν έχω) που βρήκα με τη μία κάτι τόσο όμορφο και ταιριαστό στον σωματότυπό μου και γιατί….

Συνολικά κάναμε δε κάναμε ένα τέταρτο της ώρας!


Written By
More from Tzina Varotsi

Είναι κάτι παιδιά….

Είναι κάτι παιδιά που δεν γεύονται την αγάπη. Είναι κάτι παιδιά που...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *