Η Συνάντηση

i-synantisi.

 

Ήταν τέλη Μαϊου του ’77.
Δύο πούλμαν με μαθητές της τρίτης λυκείου ξεκινούσαν για την καθιερωμένη «πενταήμερη».
Στον γυρισμό υποσχεθήκαμε, πριν πάρει ο καθένας τον δρόμο του, να βρισκόμαστε κάθε χρόνο..
Και το τηρήσαμε…
Χθες κλείσαμε 34 ολόκληρα χρόνια..
34 χρόνια που κάθε….. μα κάθε χρόνο μαζευόμαστε για να δούμε ο ένας τον άλλον.
Να μάθουμε τα νέα μας..
Να θυμηθούμε…
Να αναπολήσουμε…
34 χρόνια που διατηρήσαμε εν ενεργεία το απουσιολόγιο εκείνης της τελευταίας τάξης του λυκείου.
Κάποιες χρονιές κάποιοι έλειπαν…
Άλλες,  κάποιοι έρχονταν μετά από χρόνια για πρώτη φορά…
Και τότε άρχιζαν οι απορίες κι οι ερωτήσεις..
-κάτι μου θυμίζεις… πες μου τ’όνομά σου.. με ποιόν καθόσουν; α, ναι βρε.. τί γίνεσαι; πού χάθηκες; γιατί δεν ερχόσουν τόσα χρόνια;…
Από έφηβοι γίναμε πια … μεσήλικες…
Κι όμως, χθες βράδυ,  όταν ανάμεσα από ατέλειωτα γέλια θυμόμασταν  εκείνες τις στιγμές … μας φαινόταν τόσο κοντινό εκείνο το .. «τότε»..
Να… έτσι ν’απλώναμε το χέρι θα το πιάναμε…
Κι όλοι συμφωνούσαμε πως πρέπει  να είμαστε οι μοναδικοί που τηρούν να συναντιούνται κάθε ….μα κάθε χρόνο
Και πολύ το χαιρόμαστε!…
Γι’αυτό,  όταν ξημερώματα χωριστήκαμε,  η ευχή ήταν απ’όλους η ίδια…
Και του χρόνου!


Written By
More from Tzina Varotsi

Αγορομάννα

Το μεγάλο αστροπελέκι κάθεται πάνω στο κρεββάτι μαζί μου. Κρατά στα χέρια...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *