Mαθήματα Κιθάρας

mathimata-kitharas

 

Τα αστροπελέκια είχαν – εδώ και καιρό – εκδηλώσει ενδιαφέρον  να μάθουν κιθάρα.
Τό’παν μια… τό’παν δυό,  την τρίτη ένιωσα την υποχρέωση να δραστηριοποιηθώ και να σταματήσω να κωφεύω.
Γιατί στην αρχή τό’παιξα και λίγο χαζή.


Λίγο δεν ξέρω, δεν άκουσα, δεν είδα, μπόρα είναι θα περάσει.
Μετά όμως μ’έπιασαν οι τύψεις.
Κρίμα είναι, σκέφτηκα και παράλληλα ξύπνησε μέσα μου το καθήκον της μάνας που στερείται, της μάνας που αγωνίζεται, της μάνας που θυσιάζεται κι άλλα τέτοια πατριωτικά.
Έτσι για αρχή έκανα μια έρευνα .. αγοράς.
Ρώτησα μαμά φίλου τους που ξεκίνησε τα μαθήματα το φθινόπωρο που μας πέρασε και πήγα να δω από κοντά και να πάρω πληροφορίες σε κανα δυο ωδεία που διαθέτει η μικρή μας πόλη.
Τελικά βρήκα ένα δάσκαλο που έρχεται σπίτι και ξεκίνησαν τα μαθήματα μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.
Τις πρώτες φορές όλα πήγαιναν ήρεμα και ήσυχα.
Εκεί γύρω στο τρίτο με τέταρτο μάθημα κι ενώ ο πατέρας τους κι εγώ καθόμασταν κάτω στο σαλόνι και παρακολουθούσαμε τηλεόραση , ακούμε από τον επάνω όροφο ποδοβολητά.
Γυρίζω κοιτάω το ταβάνι στο σημείο που υπολόγιζα πως ήταν το δωμάτιό τους, κοιτάω τον άντρα μου, με κοιτάει κι εκείνος, ανασηκώνουμε τους ώμους και ξαναγυρίζουμε στην οθόνη της τηλεόρασης.
Δεν περνάνε πέντε λεπτά κι ακούμε μαζί με το ποδοβολητό και τον ήχο από παλαμάκια που κρατούσαν ένα συγκεκριμένο ρυθμό, και τη φωνή του δάσκαλου βροντερή και στεντόρεια.
-τί κάνουν; ρώτησα τον άντρα μου
-ξέρω γω; μου απάντησε με απορημένο βλέμα.
Αυτό δεν ήταν πια μάθημα, τρικούβερτο γλέντι ήταν.
Συνέχισα να βλέπω τηλεόραση αλλά ήμουν πια σε ετοιμότητα.
Δεν μπορεί, σκέφτηκα, όπου νά’ναι θα σκάσουν οι παραγγελιές, κανά κρασάκι, κανά μεζέ, κανά τσιπουράκι, βρε αδερφέ, να πάνε κάτω τα φαρμάκια.
Έτσι συνεχίστηκαν αδιαλείπτως τα μαθήματα δυο φορές την εβδομάδα.
Κι αφού περάσαμε το στάδιο της θεωρίας, άρχισαν πια να εξασκούνται πάνω σε κάποια τραγούδια.
Μικρά κομμάτια και απλά, καταλαβαίνετε…
Μέσα σ’αυτά όμως τα απλά κομμάτια  συγκαταλέγονται τα κάλαντα και η άγια νύχτα.
Είναι δηλαδή -λέω εγώ, δεν ρώτησα κιόλας- απλές μελωδίες για τα πρώτα μαθήματα κάποιου εκκολαπτόμενου κιθαρίστα.
Το τί κάλαντο έχω ακούσει αυτές τις μέρες δεν λέγεται.
Αφού έχω μπερδευτεί πια..
Ας μου πει κάποιος.
Σαρακοστή διανύουμε ή έρχονται τα Χριστούγεννα;
Να ανεβάσω το δέντρο από την αποθήκη ή να βγάλω τη σούβλα;
Να βάψω αυγά ή να πλάσω μελομακάρονα;.

Written By
More from Tzina Varotsi

Θυμώνω..

Aπό χθες είμαι στενοχωρημένη, αναστατωμένη και πολύ θυμωμένη. Στενοχωρημένη κι αναστατωμένη γιατί...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *