Συγγαμμένη βόλτα

sygkameni-volta

 

Το σχολείο τέλειωσε ουσιαστικά από χθες.
Τ’ αστροπελέκια άδειασαν τσάντες κι ήδη ονειρεύονται διακοπές και αραλίκι.
Προς το παρόν έχουν άλλες δυόμιση βδομάδες με γραπτά διαγωνίσματα κι έπειτα .. ποιός τα πιάνει..


Το πρωί ξύπνησαν αργότερα απ’ το συνηθισμένο και μετά από το μπρέκφαστ που ετοίμασε ο καθείς μόνος του, στρώθηκαν για διάβασμα.
Πέρασε κανα δίωρο εσώκλειστος ο Παναγιώτης να σιγομουρμουράει στο δωμάτιό τους κι ο Βασίλης αυτοεξορίστηκε στην κουζίνα καθώς τον εκνεύριζε να ακούει τον μικρό να μουρμουράει.
Εδώ που τα λέμε δεν είχε κι άδικο.
Μόλις τέλειωσαν πρότεινα βόλτα.
Ήθελα να βγω έξω στον ήλιο, στον καθαρό αέρα να περπατήσω λίγο, έστω και .. «συγκαμένα»…
Πέταξαν την σκούφια τους.
Ο Βασίλης πήρε και τον Δία και ξεκινήσαμε για ένα δασάκι που είναι κοντά στο σπίτι.

Βγήκαμε από τα χαραγμένα μονοπάτια και περιπλανηθήκαμε στο πράσινο , χάνοντας πολλές φορές τον προσανατολισμό μας.

Έσκυβα βογγώντας να κόψω κανα λουλουδάκι κι άρχιζε ο καυγάς.
– ρε Παναγιώτη, πήγαινε βοήθα τη μαμά.
– εσύ τί κάνεις;
– εγώ ρε κρατάω τον Δία
Και πήγαινε λέγοντας.
Όρεξη νά’χεις…
Άσπρο ο ένας , μαύρο ο άλλος…

 

louloudia-maios

 

Κάποια στιγμή πραγματικά δεν ήξερα σε ποιο σημείο βρισκόμασταν κι ούτε προς τα πού να κινηθώ για να βγούμε στον δρόμο. Μέχρι κι ο Δίας έδειχνε να μη ξέρει πού βρίσκεται.

Η βλάστηση μπροστά μας ήταν πυκνή και δεν φαινόταν κανένα άνοιγμα απ’ το οποίο θα μπορούσαμε να περάσουμε. ότε ήταν που η «συγκαμένη» άνοιξε αποφασιστικά τον δρόμο.
Μπήκα μπροστά, πάτησα κάτι θάμνους, έκανα στο πλάϊ κάτι κλαδιά που μας έκλειναν τον δρόμο και ως άλλος Ροβινσώνας Κρούσος τους έβγαλα στον… πολιτισμό.
Όχι τίποτα άλλο αλλά είχα αρχίσει να κουράζομαι και δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω στο κρεββατάκι μου.
Γυρίσαμε σπίτι χαζολογώντας τα κοτόπουλα στο pet shop της λεωφόρου, αυλές και .. τοίχους κι επιτέλους φάνηκε το σπίτι μας. Μοιράσαμε τα λουλούδια που φέραμε σε ποτηράκια και βαζάκια, για το τραπέζι της κουζίνας «έστρωσα σ’ ένα δίσκο κάποια μεγάλα φύλλα που μάζεψα από την αγριοσυκιά που βρίσκεται στο διπλανό απ΄ το σπίτι μας οικόπεδο, έβαλα σε μια γυάλα τα λουλούδια κι… εβουαλά !

 

louloudia-trapezi

 

ανέβηκα στο δωμάτιό μου και … τεζάρισα !

 

 

 

 

 

Written By
More from Tzina Varotsi

Πληρώνω…πληρώνεις…πληρώνουμε

Οι δυο βδομάδες που πέρασαν είχαν δυό πράγματα που επαναλαμβάνονταν με φοβερή...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *