Η Κληρονομιά Και Ο Βασιλικός Τάφος

h-klironomia-kai-o-vasilikos-tafos

 

Kυριακή απόγευμα.
Ο αέρας έξω λυσσομανάει αλλά μέσα το σπίτι είναι ζεστό και μοσχοβολάει φρεσκοψημένο κέικ.


Αραχτοί σε καναπέδες και πολυθρόνες είμαστε αφοσιωμένοι ο καθένας στα δικά του.
Το απρόσμενο κουδούνισμα μας ξαφνιάζει.
Ο Αντώνης είναι ασφαλιστής αλλά και πολύ καλός φίλος.
Προ καιρού είχαμε αποφασίσει πως, μιας και οι μεγάλοι γιοί έχουν πια τις δικές τους οικογένειες, να αλλάξουμε τους κληρονόμους σε περίπτωση ατυχήματος και να μείνουν μόνο τ’ αστροπελέκια.
Έτσι μιας και είχε έρθει στα μέρη μας ο Αντώνης, είπε να περάσει να μας αφήσει και τα συμβόλαια.
Τα βγάζει λοιπόν από την τσάντα του και μου τα δίνει.
Επειδή όμως η κουβέντα είχε γίνει πριν τις γιορτές και παράλληλα δεν φημίζομαι για την μνήμη μου ρωτώ η αφελής..
– τί είναι αυτά;
– τα καινούργια συμβόλαια
– ποιά συμβόλαια;
– ζωής, δεν είχες πει να  αφήσουμε κληρονόμους μόνο τον Βασίλη και τον Παναγιώτη;
– ΕΜΑΣ;… άφησε κληρονόμους ΕΜΑΣ;..
Ο Παναγιώτης είχε γουρλώσει τα μάτια, ολόκληρο το πρόσωπό του γελούσε και αν δεν ήξερες θα νόμιζες πως του είχε πέσει ο πρώτος αριθμός του λαχείου.
Και συνεχίζει χωρίς να πάρει ανάσα.
– και πόσα παίρνουμε; (αυτός μας έθαψε απ’ ευθείας) κι αν δηλαδή πεθάνει ο ένας και μετά ο άλλος παίρνουμε κι από τους δυο κληρονομιά;
Σου λέει το παιδί,  «μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, αν είναι να μας «κάτσει» ας είναι κι απ’ τους δυο, έτσι θα ξεμπερδεύουμε και θα μπορέσουμε να δούμε πώς θα διαχειριστούμε την κληρονομιά».
Η οποία κληρονομιά φαντάζομαι πως είχε ήδη στο μυαλό του μετατραπεί σε λαπτοπ, playstation, iphone και όλα τα παρεμφερή που αρέσουν σε μικρούς και (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε)  μεγάλους.
– και τα παίρνουμε αμέσως; (δεν κρατιέται ο τύπος.. )
– όχι, του λέει ο Αντώνης, πρέπει να κλείσεις τα δεκαοχτώ.
– φτουυυυυ! (φτύσιμο δυσαρέσκειας κι απογοήτευσης)
– ντροπή σου, του λέω, για τα λεφτά δεν σε νοιάζει να πεθάνουν η μάνα και ο πατέρας σου;
και τότε βγήκε ο διπλωμάτης από μέσα του …
– δεν κατάλαβες ρε μαμά, ρωτάω πόσα θα είναι τα λεφτά για να δω αν φτάνουν να σας κάνω «βασιλικό» τάφο…

Δεν το γλυτώνω το έμφραγμα…

Written By
More from Tzina Varotsi

Μεταξύ σκύλας και χάρυβδης

A μα πια! Έφτασα στο αμήν! Κόψε το λαιμό σου, του είπα,...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *