Ο Μικρός Αγωνιστής Κι Η Αναγέννηση

o-mikros-agonistis-ke-i-anagennisi

 

Πολλά έχουν ακουστεί κι άλλα τόσα έχουν γραφτεί για το διαδίκτυο και τα social media.
Όπως όλοι, όσοι μέσα από ένα blog δημοσιεύουν κομμάτια της προσωπικής τους ζωής,  έτσι κι εγώ  συχνά προβληματίστηκα  για το πόσο και μέχρι πού πρέπει να φτάνει αυτή η  έκθεση.

Πιστεύω όμως πως,  όπως όλα τα πράγματα έτσι κι εδώ,  τα πάντα εξαρτώνται από το πως θα τα χειριστείς.
Αν η χρήση είναι για καλό, καλό θα είναι και το αποτέλεσμα.
Σαν άνθρωπος έχω μάθει να εμπιστεύομαι τους άλλους.
Κι αν υπήρξαν φορές που έπεσα έξω δεν μετάνιωσα ούτε άλλαξα, γιατί μ’ αρέσει να βλέπω την καλή και θετική πλευρά των πραγμάτων κι αυτή να προσμένω.
Όταν στην πρόσφατη περιπέτεια που περνάμε στράφηκα σε όλους εσάς τους γνωστούς αλλά και τους άγνωστους φίλους,  τό ‘κανα με την σιγουριά πως θα ενώνατε την δική σας προσευχή με τις δικές μας.
Κι αυτό κάνατε.
Και για άλλη μια φορά με συγκινήσατε με τα  μηνύματα, τις ευχές, τα τηλέφωνα, την συμπαράσταση και την αγάπη που μου στείλατε.
Σας ευχαριστώ όλους και τον καθένα χωριστά.
Όλους όσους σταθήκατε δίπλα μου με λόγια, αλλά κι αυτούς που τό’ καναν βουβά.
Με κάνατε να νιώσω πως δεν ήμασταν μόνοι.
Είχαμε τις ευχές όλων σας στις δύσκολες στιγμές.
Κι αυτό ήταν ανακούφιση και παρηγοριά.
Γι’ αυτό, σε πείσμα όλων των απογοητεύσεων, θα συνεχίσω να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους και το καλό που έχουν μέσα τους.
Θα συνεχίσω να «μοιράζομαι» μαζί σας τις στιγμές μου.
Γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν πήρα μόνο χαρά απ’ αυτό το «μοίρασμα», πήρα κι αγάπη.
Κι αυτό είναι πιο σημαντικό!
Όταν γεννήθηκε ο μικρός μας αγωνιστής – νομίζω πως δικαιωματικά πια του ανήκει ο τίτλος και θα τον προτιμήσω απ’ αυτόν του «πρίγκηπα νάμπερ του» – αγοράσαμε με τον άντρα μου μια βερυκοκιά και την φυτέψαμε στον κήπο.
Σήμερα το πρωί που βγήκα έξω είδα την βερυκοκιά να έχει σκάσει τα πρώτα της μπουμπούκια.


Κι ήταν σαν κάποιος να μου έκλεινε χαμογελώντας το μάτι.

Σαν να μου έλεγε πως η άνοιξη.. η αναγέννηση είναι εδώ.
Πέρα και πάνω απ’ όλες τις αντιξοότητες και τις αναποδιές.
Κι εκείνα τα μικρά μπουμπούκια ήταν σαν μια υπόσχεση πως όλα θα πάνε καλά!!

Ένα ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους εσάς κι ένα φιλί στον καθένα χωριστά!

Written By
More from Tzina Varotsi

Καλή Ανάσταση.. Καλό Πάσχα.. Καλά Κρασιά

  Σε τέσσερις μέρες Πάσχα! Τί γίνεται με τον καιρό; Πως περνά...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *