Κωνσταντινούπολη Τελευταία Μέρα Και Επιστροφή

konstantinoupolis-teleftea-mera-kai-epistrofi

Η τελευταία μέρα στην Κωνσταντινούπολη ήταν χαλαρή.


Έτσι κι αλλιώς τα πιο σημαντικά τα είχαμε δει, οπότε ξεκινήσαμε μετά το πρωινό για να δούμε την Βασιλική Δεξαμενή που την είχαμε αφήσει για το τέλος.

Για να είμαι ειλικρινής επειδή είχα κουραστεί αφάνταστα πήγαινα με μισή καρδιά.

Κι όταν είδα την ατέλειωτη ουρά στην είσοδο, έτοιμη ήμουν να στραφώ και να φύγω.

 

vasiliki-dexameni

 

BAΣΙΛΙΚΗ ΔΕΞΑΜΕΝΗ

Όταν όμως κατεβήκαμε τα 52 σκαλοπάτια άνοιξα το στόμα σα χάνος και σκέφτηκα τί  θα έχανα αν τελικά δεν ερχόμασταν!

Μια μεγάλη και υπέροχη κατασκευή που χρονολογείται απ’ το 542 και δημιουργήθηκε επί Ιουστινιανού.

336 στύλοι με 9 μέτρα ύψος ο καθένας!

Η δεξαμενή κάλυπτε μια έκταση 9800 τετραγωνικών και είχε χωρητικότητα 100.000 τόνους νερού.

Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας παρείχε νερό στα παλάτια και στα γύρω κτίρια, ενώ μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και οι κήποι του Τοπκαπί-παλάτι αρδεύονταν με το νερό της δεξαμενής.

Άξια θαυμασμού τα κιονόκρανα που έχουν στην βάση τους το κεφάλι της μέδουσας σε ανάποδη και σε πλάγια θέση..

 

medusa

 

medousa

 

Το σκοτάδι στο εσωτερικό και ο φωτισμός των κιονόκρανων δεν βοηθούσε για να βγάλει κανείς καλές φωτογραφίες, όμως έστω κι έτσι νομίζω πως παίρνετε μια ιδέα του μεγαλείου της κατασκευής!

Όσο περιφέρεσαι στον χώρο ακούς κλασσική μουσική και μας είπαν πως στη Δεξαμενή λόγω της ακουστικής που υπάρχει γίνονται συχνά κονσέρτα..

Ανεβήκαμε ξανά στο φως της μέρας  και βγήκαμε στην πλατεία μπροστά απ’ την Αγιά Σοφιά.

 

syntrivani

 

syntrivania

 

Μας είχε πιάσει μια μελαγχολία στη σκέψη πως ήταν η τελευταία μας μέρα.

Περπατήσαμε στα γνωστά πια μέρη κι ήταν σα να τα αποχαιρετούμε.

 

column

 

houses

 

Τον … μπατζανάκ (έτσι μας έλεγαν όταν καταλάβαιναν πως είμαστε έλληνες) που πέρασε δίπλα μας..

 

man

 

Τον  «σουλτάνο» που φωτογραφιζόταν έναντι αντιτίμου βεβαίως βεβαίως, με τουρίστες γι’ αυτό και προσπάθησε να με σταματήσει όταν σήκωσα την μηχανή (δίχως να πληρώσω) για να τραβήξω την φωτογραφία.

 

vasilias

 

Επειδή όμως είμαι πολύ πεισματάρα τον προσπέρασα τάχαμου αδιάφορα, στράφηκα στα γρήγορα και .. κλικ!

 

king

 

Εξ ου και η κουνημένη φωτογραφία..

Επόμενη επίσκεψη στο Πανεπιστήμιο

 

university

 

Ή μάλλον στους κήπους του Πανεπιστημίου

 

road

 

gardens

 

Στο δρόμο χάζεψα για τελευταία φορά την μαεστρία αυτών των γυναικών που άνοιγαν φύλλο στην «βιτρίνα» των εστιατορίων

 

pies

 

Βολτάραμε στην γέφυρα στο Εμινονού, με τους μόνιμους ψαράδες καθημερινά

 

fishing

 

Έκλεισα στην ψυχή και στην μνήμη μου  την εικόνα του Βόσπορου

 

bridge-fishing

 

κι αυτήν όπου ανακατεύεται η ανατολή με την δύση..

 

bridge-walking

 

Σήκωσα με τρόμο ψυχής (το ομολογώ) την φωτογραφική μηχανή για να απαθανατίσω τούτο το αγριόπραμα που ερχόταν καταπάνω μου..

 

wildy

 

κι είπα μέσα μου «αν δεν μου την σπάσει στο κεφάλι καλά θα είναι».. και δεν μου την έσπασε βέβαια αλλά μέχρι να με προσπεράσει κατουρήθηκα απ’ τον φόβο μου!

Και μετά καθήσαμε κάτω απ’ την γέφυρα σ’ ένα από τα πολλά μαγαζιά που είναι στη σειρά, για καφεδάκι υποτίθεται, αλλά είπα να δοκιμάσω κι ένα σάντουιτς με ψάρι που είναι η τοπική «σπεσιαλιτέ»..

 

vosporos

 

Και το βράδυ γυρίσαμε νωρίς στο ξενοδοχείο για να ετοιμαστούμε..

Θυμάμαι πως καθόμουν μπροστά στην ανοιχτή βαλίτσα κι έλεγα με παράπονο «δεν θέλω να φύγω, άσε με εδώ λίγο ακόμα.. »

Το επόμενο πρωί ξύπνησα πριν από τον Χρήστο και το πρώτο που έκανα ήταν να βγω στο μπαλκόνι για να φυλακίσω μέσα σε λιγοστά κλικ το ξημέρωμα της τελευταίας μέρας πριν την αναχώρηση..

Αποχαιρετίσαμε συγκινημένοι το προσωπικό του ξενοδοχείου που με ευγένεια και προθυμία μας εξυπηρέτησαν όλες τις μέρες της παραμονής μας εκεί.

Ένα τελευταίο κλικ και στο ξενοδοχείο μας φεύγοντας

 

septimum-hotel

 

Και βγήκαμε στους έρημους δρόμους καθώς ήταν Σάββατο και πολύ πρωί ακόμα,  για να πάρουμε το τραμ,

 

early-morning

 

departure

 

cemperlitas

 

Και μετά το μετρό προς το αεροδρόμιο..

 

melagholy

 

Σε αντίθεση με την πρώτη μέρα, τώρα η Πόλη μας αποχαιρετούσε ηλιόλουστη.

 

airport

 

airplane

 

istanbul

 

Μια Πόλη που την λάτρεψα.

Μια Πόλη που την ένιωσα πατρίδα μου κι ας μιλούσαν άλλη γλώσσα.

Μια Πόλη που έκλεισα στην καρδιά μου γιατί πέρασα πολύ όμορφα..

 

 

Written By
More from Tzina Varotsi

Σκύρος Όμορφος Τόπος.. Όμορφοι Άνθρωποι

Φέτος στις διακοπές μας στην Σκύρο έγινε κάτι ξεχωριστό.. ή μάλλον δυο ξεχωριστά.....
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *