Ρώμη Γνωριμία Με Την Αιώνια Πόλη

rome-i-aiwnia-poli

Είπαμε η Ρώμη σε μαγεύει θες δεν θες.. σε παρασέρνει.. σε ξελογιάζει.
Αφήνεις πίσω σου τα άσχημα γιατί τα όμορφα – τα πολύ όμορφα – είναι εκεί  μπροστά σου και σε περιμένουν!


Έτσι κι εμείς αφήσαμε πίσω μας την άσχημη εμπειρία της πρώτης μέρας κι αφού απολαύσαμε ένα πλούσιο πρωϊνό στο ξενοδοχείο πήραμε τους δρόμους..

 

ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΡΩΜΗ

Με το μετρό κατεβήκαμε στην στάση που σε βγάζει έξω απ’ το Κολοσσαίο όπου γινόταν όπως καταλαβαίνεις ένας κακός χαμός.

Κόσμος πολύς, οι περισσότεροι τουρίστες όπως εμείς, Ιταλοί ντυμένοι Ρωμαίοι που βρίσκονταν εκεί προσκαλώντας να φωτογραφηθείς μαζί τους έναντι αντιτίμου βεβαίως βεβαίως,

αλλά και τοπικοί μικροπωλητές που σε κυνηγούσαν να σου πουλήσουν  σελφοκόνταρα.

– τι να το κάνω το μαρκούτσι καρντιά μου;.. μου αφήσατε κινητό;..

(μιας που το ανέφερα.. στοιχηματίζω πως σε όλη την Ρώμη θα πρέπει να ήμασταν οι μοναδικοί που δεν είχαν πάνω τους κινητό!)

Φωτογραφηθήκαμε εναλλάξ έξω απ’ το Κολοσσαίο,

 

koloseo

 

θαυμάσαμε το επιβλητικό οικοδόμημα και προς στιγμήν ήχησαν στ’ αυτιά μας τα ουρλιαχτά των θεατών απ’ την αρένα του θανάτου κι αφού κάναμε ααααααα! και ωωωωωωω! προχωρήσαμε παρακάτω.

Περάσαμε την αψίδα του Κωνσταντίνου

 

romi-koloseo

 

που αφιερώθηκε το 315 στη νίκη του Κωνσταντίνου τρία χρόνια νωρίτερα επί του Μαξέντιου (μην ψαρώνεις.. αυτά τα διάβαζα από τον οδηγό  που κουβαλούσα μαζί μου, γιατί μπορεί στο σχολείο να είχα 19 στην ιστορία αλλά πίστεψέ με.. δίχως τον οδηγό τίποτα μα τίποτα δεν θα θυμόμουν) και συνεχίσαμε .. (μιλάμε για πολύ χιλιόμετρο.. )

 

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΜΗ

Περπατήσαμε παράλληλα με τον αρχαίο ιππόδρομο που είχε χωρητικότητα 385.000 ατόμων όπου  εκτός από τους απλούς θεατές, υψηλά πρόσωπα ακόμη και ο Αυτοκράτορας  παραβρίσκονταν σε αγώνες, (ασπροπρόσωπη με έβγαλε ο οδηγός) καθώς η απουσία τους θεωρούταν αγένεια και κατηφορίσαμε την via della Greca για να καταλήξουμε στην Σάντα Μαρία ντε Κοσμεντίν ή Σάντα Μαρία ντε λα Σκόλα Γκρέκα,  το Κοσμεντίν προέρχεται από την περιοχή Κοσμίδιον της Κωνσταντινούπολης.

 

via-de-la-greca

 

Η εκκλησία ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από τον πάπα Αδριανό (772 – 795) που την δώρισε στους ελληνορθόδοξους πρόσφυγες του Βυζαντίου (μην αρχίζεις τα «δε με νοιάζει» και τα «ουφ βαριέμαι».. ευκαιρία να ξεσκονίσεις λίγο τις γνώσεις σου)..

Απ’ έξω είχε μια μεγάλη ουρά η οποία προχωρούσε σχετικά αργά.

Περιμέναμε κι εμείς με υπομονή για να ανακαλύψουμε φτάνοντας πρώτοι πως όλος αυτός ο κόσμος και η καθυστέρηση οφειλόταν στον πέτρινο δίσκο 12ου αιώνα που υπάρχει έξω από την είσοδο της εκκλησίας και παριστάνει έναν θαλάσσιο θεό με ανοικτό το στόμα.

 

marmarini-plaka

 

Τον μεσαίωνα διαπίστωναν αν μια γυναίκα είναι άπιστη ή όχι, όταν αυτή έβαζε το χέρι της στο στόμα του ανάγλυφου,  αν το στόμα «δάγκωνε το χέρι» ήταν ένοχη.. (καταλαβαίνεις βέβαια πως όλες ανεξαιρέτως βγαίναν αθώες περιστερές..)

Έτσι όλος αυτός ο συρφετός των τουριστών περίμεναν για να φωτογραφηθούν βάζοντας το χέρι στο στόμα του λιονταριού..

Αρνηθήκαμε ευγενικά την προσφορά του φύλακα που υπήρχε εκεί  να μας φωτογραφήσει και τους δυο μαζί κι εκείνος μας κοίταξε με απορία όταν φωτογράφισα απλά τον μαρμάρινο δίσκο και προχωρήσαμε στο εσωτερικό της εκκλησίας όπου είναι έντονη η βυζαντινή επίδραση με τον γυναικωνίτη και το εικονοστάσι.. ο στολισμένος επιτάφιος με ταξίδεψε πίσω στην πατρίδα και με συγκίνησε..

 

esoteriko-ekklisias

 

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΟ ΤΡΑΣΤΕΒΕΡΕ

Και μετά απολαύσαμε ένα περίπατο δίπλα απ’ τον Τίβερη για να καταλήξουμε στα γραφικά στενά του Τραστέβερε και να ξεκουράσουμε τα δόλια ποδαράκια μας πίνοντας καφεδάκι σε μια απ’ τις πολλές καφετέριες.

 

Σύντομη ξεκούραση, γιατί είχαμε πολλά να δούμε ακόμα και πίσω στη δουλειά μας.. δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω.. συνεχίσαμε την περιπλάνηση.

 

trastevere-romi

 

prasini-vespa

 

Στην Ρώμη νομίζω πως δεν υπάρχει εκκλησία που να μην είναι ένα ζωντανό μουσείο, όλες κοσμημένες με υπέροχους πίνακες και τοιχογραφίες μεγάλων ζωγράφων, κάθε άλλο παρά εκκλησία θυμίζουν εξωτερικά αλλά και εσωτερικά.. μια απ’ αυτές και η Σάντα Σεσίλια στο Τραστέβερε.

 

orofi-katholikis-ekklisias

 

tichografia-orofis-ekklisias

 

Αργά το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα (όπως θέλεις δες το) καταλήξαμε στην Πιάτσα Ναβόνα

 

piazza-navona

 

piazza-navona-rome

 

κόσμος πολύς, πλανόδιοι ζωγράφοι, οι γνωστοί μικροπωλητές με τα μαρκούτσια (αυτοί ήταν παντού.. δεν υπήρχε περίπτωση να πας κάπου και να μη σου μοστράρουν το μαρκούτσι στη μούρη για ν’ αγοράσεις)  κι αφού την φωτογράφισα, περιπλανηθήκαμε στα γύρω απ’ την πλατεία στενά

 

palio-podilato

 

itali-stratiotes

 

για να καταλήξουμε – κατάκοποι και πεινασμένοι – για φαγητό – πού αλλού; – σε μια πιτσαρία.

 

spangeti-gevma

 

Οποία πρωτοτυπία!

 

Συνεχίζεται..

Written By
More from Tzina Varotsi

Άμστερνταμ Ένα Παραμυθένιο Ταξίδι

Άμστερνταμ, ένα ταξίδι, πέντε μέρες, τέσσερις νύχτες, χίλιες φωτογραφίες .. Φωτογραφίες από...
Read More

1 Comment

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *