Τελευταία Μέρα Στην Ρώμη

τελευταία-μέρα-στην-ρώμη

 

Την τελευταία μέρα στην Ρώμη δεν  υπήρχε πρόγραμμα.


Η πτήση της επιστροφής ήταν στις 09:00 το βράδυ, έτσι είχαμε όλη την μέρα μπροστά μας.

Μια μέρα που αποφασίσαμε να χαλαρώσουμε απ’ το «κυνηγητό» και το άγχος του τουρίστα που θέλει να προλάβει να τα χωρέσει όλα μέσα στις όποιες μέρες της διαμονής του στον ξένο τόπο και να βγούμε έναν απλό περίπατο δίχως συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Όπου μας πήγαιναν τα βήματά μας..

H μόνη διαφορά ήταν πως την συγκεκριμένη μέρα η φωτογραφική μηχανή πήρε φωτιά.

Ήθελα αν γινόταν να κλείσω μέσα σε φωτογραφίες όλες τις στιγμές.. όλα τα συναισθήματα.. όλη την γοητεία εκείνου του ταξιδιού.

Έτσι ένιωθα πως η θλίψη της επιστροφής γινόταν μικρότερη..

Τα ταξίδια – απ’ τον καιρό που μπήκε στην ζωή μου το μικρόβιο της φωτογράφισης – τα αρχειοθετώ σε φακέλους ανά ημέρα.

Έτσι μέσα στον φάκελο «Ρώμη» υπάρχουν πέντε υπο-φάκελοι «πρώτη μέρα», «δεύτερη μέρα» κ.λ.π.

Αυτός λοιπόν της πέμπτης μέρας  – της τελευταίας – έχει τις περισσότερες φωτογραφίες!

Τα κλικ ξεκίνησαν από την είσοδο του μετρό (καμμία σχέση με το δικό μας στην εμφάνιση καθώς είναι πολύ παλαιότερο) και συνεχίστηκαν στο εσωτερικό του.

 

re-di-roma metro-rome rome-metro

 

μπήκαμε σε πάρκα

 

anixi-romi

 

χαζέψαμε τις υπαίθριες αγορές λουλουδιών

 

fytorio

 

τα άλογα

 

alogo

 

ati-alogo

 

γυναίκες και άντρες καθισμένους  στο γκαζόν να κάνουν γιόγκα κάτω απ’ τον ζεστό ήλιο ακολουθώντας τις οδηγίες γυμνάστριας

 

giogka-sto-parko

 

gymnastiki-sto-parko

 

μικρά παιδιά να εκπαιδεύονται στην επαφή τους με τα ζώα.

 

pedia-ke-zoa

 

για να καταλήξουμε για άλλη μια – τελευταία – φορά στην piazza di spania

 

piatsa-nti-spania

 

piazza-di-spagnia

 

να διασχίσουμε αμέσως μετά την via del condotti  με τα πανάκριβα καταστήματα

 

dromos-stin-romi

 

katastimata

 

η φωτογραφική κάμερα σηκώθηκε για πολλοστή φορά μπροστά από το καφέ Γκρέκο που βρίσκεται στον ίδιο δρόμο από το 1760 κι έχουν περάσει από εκεί πολλές προσωπικότητες ακόμα και ο θρυλικός Μπούφαλο Μπιλ..

 

antico-cafe-greco

 

kafe-gkreko-romi

 

ξεκουραστήκαμε πίνοντας καφεδάκι σε κάποιο απ’ τα μικρά πλακόστρωτα δρομάκια

 

espresso

 

χαλαρώσαμε και γελάσαμε σχολιάζοντας  διάφορα..

 

dsc07932-s

 

η μηχανή μου στόχευσε περίεργους τύπους

 

idieteri-emfanisi

 

anthropi

 

λουλούδια

 

bouketa-louloudia

 

διάφορα καταστήματα, όπως αυτό που πουλούσε καπέλα

 

kokkina-kapela

 

το μικρό χασάπικο

 

kreopolio

 

την βιτρίνα ενός παλαιοπωλείου

 

paleopolio-vitrina

 

koukles-antikes

 

τα μικρά τυπικά ιταλικά αυτοκίνητα μιας άλλης εποχής

 

kitrino-fiat

 

fiat-kitrino

 

εισόδους καταστημάτων

 

kitharistas

 

απολαύσαμε την τελευταία μας ιταλιάνικη πίτσα σε πιτσαρία που τις έψηνε σε φούρνο με ξύλα

 

pitsa

 

fournos-gia-psisimo-pitsas

 

αργά το απόγευμα ήπιαμε το τελευταίο μας καφεδάκι στην αιώνια πόλη

 

kafes-glyko

 

και – με βαριά καρδιά – πήραμε τον δρόμο της επιστροφής

 

tabela-anachorisis

 

taxidi-valitses

 

όσοι την έχουν επισκεφτεί θα συμφωνήσουν πως η Ρώμη σε μαγεύει ..
έτσι  όταν την αποχαιρετάς δεν μπορείς να μην ευχηθείς να επιστρέψεις πάλι κάποια στιγμή εδώ.. εδώ που θες δεν θες έμεινε ένα μικρό κομμάτι απ’ την καρδιά σου..

Written By
More from Tzina Varotsi

Σιωπή

  Aπό την προηγούμενη βδομάδα μοιάζει νά’χουν περάσει αιώνες. Γίνανε τόσα πολλά...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *