Σκύρος Όμορφος Τόπος.. Όμορφοι Άνθρωποι

σκύρος-όμορφος-τόπος-όμορφοι-άνθρωποι

 

Φέτος στις διακοπές μας έγινε κάτι ξεχωριστό.. ή μάλλον δυο ξεχωριστά..


Πρώτα πάψαμε να είμαστε οι γονείς με τα παιδιά τους και μ’ ένα μαγικό τρόπο γίναμε μια παρέα!

Μια παρέα που μοιράστηκε στιγμές χαλάρωσης, σοβαρές συζητήσεις αλλά και στιγμές με γέλια..

Μια παρέα που λειτούργησε άψογα όλες τις ώρες της μέρας.. από το πρωινό, το μπάνιο στην θάλασσα, μέχρι και την βραδινή έξοδο..

 

kid-sea

 

swimming

 

Και με μεγάλη ευχαρίστηση διαπίστωσα πως οι νεαροί μου έφηβοι  μεγάλωσαν, ωρίμασαν και παράλληλα έχουν αναπτύξει απίστευτο χιούμορ!

Έτσι οι μέρες μας κύλησαν με όμορφες κουβέντες αλλά και με πολλά γέλια.. οι τέσσερις δέσαμε καταπληκτικά μεταξύ μας με εκείνους τους γνωστούς κώδικες που τα μέλη κάθε οικογένειας αναπτύσσουν .. όπου δεν χρειάζεται να πεις πολλά.. κοιτάς κάτι στον δρόμο, στρέφεσαι στον σύντροφο/ταίρι/αστροπελέκι κι έτσι απλά εκείνο έχει καταλάβει..

Λες μισή κουβέντα και η άλλη μισή έχει συμπληρωθεί πριν καν ολοκληρωθεί..

Και μ’ άρεσε όλο αυτό.. διασκέδασα μαζί τους και απόλαυσα τις στιγμές που μοιραστήκαμε..

 

kids-seasea-kidsskyros-by-night

 

 

 

Ακόμα και όταν με πείραζαν για τις πολλές  (πάαααρα πολλές ομολογουμένως)  φωτογραφίες που έβγαζα..

Πρόσεξε εδώ μητέρα.. βλέπεις; Εδώ έχουμε  τρεις γλάστρες στην σειρά..  γιατί πρέπει να τις φωτογραφίζεις μια μια χωριστά;.. αν δηλαδή τις βγάλεις  και τις τρεις μαζί τι θα γίνει;.. δεν θα είναι πια καλλιτεχνική η φωτογραφία;..

Και άλλοτε..

Εντάξει μητέρα;.. φωτογράφισες ΟΛΑ τα παράθυρα, ΟΛΕΣ τις πόρτες;.. ΟΛΑ τα σκαλοπάτια που υπάρχουν στην Χώρα;..

(πρόσεξες τον τίτλο «μητέρα» έτσι;..  είναι η καινούργια προσφώνηση του μικρού αστροπελεκιού για να με πειράξει.. )

Κι έπειτα ήταν το ίδιο το νησί..  η Σκύρος!

 

skyros-chora

 

Όμορφος τόπος,  γλυκός, γαλήνιος,  με πολύ πράσινο στην βόρεια πλευρά της,

 

skyros-2

 

voreia-skyros

 

με άγριο και βραχώδη νότο,

 

σκυριανή-στάμνα

 

με νόστιμους μεζέδες,

 

vasilikos

 

με γραφικά στενά δρομάκια στην Χώρα,

 

chora-dromaki-skyros

 

chora-skyros

 

dromaki-skyros

 

dromos-chora-skyros

 

dromos-chora

 

dromos-mpoukanvilia

 

geitonia

 

gerani

 

mpoukanvilia-skyros

 

parathyri-skyros

 

skyros-chora-dromos

 

skyros-house

 

spiti-chora

 

με άπειρα εκκλησάκια.. ένα σε κάθε βήμα (κυριολεκτικά) ,

 

agios-nikolaos

 

dromos-ekklisaki

 

ekklisaki-2

 

ekklisaki-molos

 

ekklisaki

 

white

 

ekklisia-2

 

vrahos-ekklisia

 

proskynima

 

ekklisia

 

kampana

 

nisaki-ekklisaki

 

με το κάστρο της,

 

kastro

 

monastiri-skyros

 

με τα δαντελωτά ακρογιάλια της..

 

βάρκα-στον-γιαλό

 

agkyra

 

gefyra

 

kaiki

 

kalamitsa-skyros

 

skyros-sunset

 

sunset-skyros

 

sunset

 

αλλά και με τους ανθρώπους της..

Αχ αυτοί οι άνθρωποι!

 

grandmom-skyros

 

gynaika-chora

 

stari

 

skyrianes

 

Αυτοί οι άγνωστοι που δεν υπήρχε περίπτωση να περάσουν πλάι σου και να μη σε χαιρετίσουν, που σε καλούσαν να σε κεράσουν μια λεμονάδα επειδή απλά έτυχε να περνάς έξω απ’ την πόρτα τους, που σου άνοιγαν την καρδιά τους σα να σε γνώριζαν χρόνια..

Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που είδα τόσα πολλά χαμόγελα.. και ο μόνος τόπος που όπου κι αν φάγαμε πάντα .. μα πάντα στο τέλος υπήρχε κάποιο κέρασμα!

Την τελευταία μέρα ήθελα να πάρω πάλι βήμα βήμα όλα τα δρομάκια της Χώρας και να φωτογραφίσω ό,τι πιθανό μου είχε ξεφύγει (αν είναι δυνατόν!)  έτσι συνεννοήθηκα με  τους δικούς μου να καθίσουν εκείνοι σε κάποια καφετέρια και να  πάω μόνη μου ώστε ούτε εγώ να αγχώνομαι ούτε εκείνοι να σταματούν σε κάθε βήμα και να περιμένουν εμένα..

Ο ήλιος ήταν ακόμα ψηλά.. τα μαγαζιά ήταν κλειστά και τα δρομάκια έρημα.. ο κόσμος παραδομένος στην μεσημεριανή ραστώνη ήταν κλεισμένος στα σπίτια του..

Στην ησυχία του μεσημεριού το μόνο που ακούγονταν ήταν τα βήματά μου και το κλικ της φωτογραφικής μηχανής..

Περπατούσα στα λιθόστρωτα δρομάκια και φωτογράφιζα..  όταν κάποια στιγμή περνώντας έξω από ένα σπίτι που είχε τα παντζούρια του γερμένα,  άκουσα από μέσα μια γυναικεία φωνή να με χαιρετά.. «καλώς την.. καλό απόγευμα.. καλά να περνάς..».. ομολογώ πως τά’ χασα!

Δεν την έβλεπα.. ήταν απ’ την μέσα μεριά του σπιτιού.. θα μπορούσε να μη μιλήσει.. να μη χαιρετίσει.. όμως όχι! .. δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση για τον Σκυριανό.. ακόμα κι όταν δεν τον βλέπεις εσύ.. αρκεί που σε βλέπει εκείνος..

Κι είναι  τούτη η συμπεριφορά των ντόπιων πιστεύω που κάνει την διαφορά σε σχέση με τα υπόλοιπα νησιά..

Γιατί σαν μέρος έχει ό,τι έχουν – λίγο πολύ – όλα τα υπόλοιπα νησιά μας..  οι άνθρωποι όμως είναι που κάνουν τούτον τον τόπο ξεχωριστό..

‘Ετσι που σαν φεύγεις νιώθεις πως άφησες πίσω αγαπημένους.. και που σε κάνει να θες να ξαναπάς..

Γιατί τελικά οι ψυχές είναι που ομορφαίνουν ένα τόπο!

Και η Σκύρος – (και) από αυτή την άποψη – είναι κούκλα!..

 

 

Written By
More from Tzina Varotsi

Όλα Είναι Ατμός

  Σας πήρα απ’ τα μούτρα όλο αυτόν τον καιρό με το...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *