Από τον Οτζιά στην Κορησσία με τα πόδια

otzias-korissia-me-ta-podia

Κέα δεν είναι μόνο η χώρα.
Κέα είναι και το Βουρκάρι, ο Οτζιάς, ο Κούνδουρος, οι Ποίσσες..  παραλίες αμμουδερές με πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά και όμορφα σπίτια φτιαγμένα από ντόπια πέτρα.
Έτσι μετά την περιπλάνηση της πρώτης μέρας στην χώρα, την δεύτερη μέρα αποφάσισα να πάω μέχρι τον Οτζιά.

Η Συγκοινωνία στην Κέα

 Συμβουλεύτηκα το πρόγραμμα με τα καθημερινά δρομολόγια των λεωφορείων για όλη την καλοκαιρινή περίοδο και περίμενα λίγο πριν τις 10 το πρωί στην στάση.
Τα λεωφορεία στην Τζιά είναι ιδιωτικά πούλμαν καθαρά και σύγχρονα, με ευγενικούς και εξυπηρετικούς οδηγούς και τα δρομολόγια τηρούν τις ώρες  που αναφέρονται στο πρόγραμμα που διανέμεται από όλα τα πρακτορεία αλλά και τα υπόλοιπα καταστήματα του νησιού.
Έτσι, οπλισμένη με την φωτογραφική μου μηχανή, μπήκα στο λεωφορείο που ήρθε στην ώρα του από το λιμάνι για να φτάσω άνετα και απολαμβάνοντας την διαδρομή στον Οτζιά (5,5 χλμ. απόσταση) μετά από λίγη ώρα.
otzias-paralia
Ήσυχη παραλία, απάνεμη, με λιγοστό κόσμο που όμως όσο περνούσε η ώρα πλήθαινε, ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά.
Περπάτησα μέχρι το μικρό πάλευκο ξωκλήσι του Άγιου Σώστη που βρίσκεται στην άκρη της παραλίας πάνω σε ένα μικρό ύψωμα με θέα όλο τον όρμο του Οτζιά.
otzias-agios-sostis
Κι από κει αγνάντεψα όλη την γύρω περιοχή.
otzias-thalassa
otzias-kolpos
 Μπάνιο δεν μπορούσα να κάνω λόγω του πρόσφατου χειρουργείου οπότε αφού τριγύρισα λίγη ώρα αποφάσισα να μην περιμένω το λεωφορείο αλλά να γυρίσω με τα πόδια ελπίζοντας πως η διαδρομή θα μου έδινε «τροφή» για φωτογράφιση.
Όπως αναφέρω και στην σελίδα «για μένα» λατρεύω το περπάτημα και τα 5,5 χιλιόμετρα που ήταν ο δρόμος της επιστροφής δεν με προβλημάτισαν ούτε στο ελάχιστο.
Έτσι με το σακίδιο στην πλάτη και στα χέρια μου την φωτογραφική μηχανή πήρα τον δρόμο του γυρισμού.

Οτζιάς-Κορησσία με τα πόδια

 Χαζεύοντας και απολαμβάνοντας την διαδρομή περπατούσα από την σκιερή μεριά του δρόμου μετανιώνοντας που δεν είχα προνοήσει να πάρω καπέλο μαζί μου..
Παρ’όλα αυτά τίποτα δεν χαλούσε την καλή μου διάθεση και η μηχανή «ετοιμοπόλεμη» πάντα απαθανάτιζε κάθε τι που μου τραβούσε το βλέμμα.
Μια δεντροστοιχία..
dendrostichia
ένα μικρό ξωκκλήσι χαμένο στο πράσινο..
kea-xoklisi
την είσοδο ενός σπιτιού..
kea-spiti
ένα μικρό περιβόλι..
perivoli-tomates
tabela-gia-otzia
Έτσι πριν καλά καλά το καταλάβω είχα φτάσει κιόλας στο Βουρκάρι που σημαίνει μια ανάσα δρόμος από την Κορησσία.
Από εκεί η διαδρομή  συνεχιζόταν δίπλα από την θάλασσα..
vrachia-thalassa
 Και το βλέμμα χανόταν στο απέραντο γαλάζιο που εναλλάσσονταν με το αστραφτερό λευκό κι  ήταν σαν να κοιτούσες πίνακα ζωγραφικής με θέμα τί άλλο; την Ελλάδα!
aperanto-galazio
kea-xokklisi
Έτσι έφτασα στην Κορησσία, την είδα πρώτα από μακριά  με την Αγία Τριάδα να δεσπόζει στην είσοδο του λιμανιού και τάχυνα το βήμα για να φτάσω.
korissia-agia-triada
agkathi-louloudi
  Άγιος τόπος.. ευλογημένος.. και μου έμεναν μόνο λίγες ώρες ακόμα να τον ζήσω.. να τον απολαύσω..
Πριν φύγω όμως υποσχέθηκα να ξαναπάω και την επόμενη φορά να επισκεφτώ όσα μέρη δεν πρόλαβα .. τον Κούνδουρο, την Παναγιά την Καστριανή, το Γιαλισκάρι..
Γιατί είπαμε Κέα δεν είναι μόνο η χώρα!
More from Tzina Varotsi

3+1 μέρη που πρέπει να επισκεφτείς στην Δημητσάνα

Η Δημητσάνα είναι ένα πολύ όμορφο χωριό με καταπληκτικά καταλύματα κι ένα...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *