Μην πας για ψώνια με έφηβο, είναι παγίδα

min-pas-gia-psonia-me-efivo-einai-pagida

Θα σου δώσω μια συμβουλή σαν μάνα σε μάνα. Αν θες την κρατάς, αν θες την πετάς.

Αν έχεις γιο ή κόρη στην εφηβεία και σου πει ότι χρειάζεται ρούχα ή παπούτσια στείλε τον με τον πατέρα του.  Άσε τα πώς και τα γιατί και ακολούθησε μια φορά την συμβουλή που σου δίνουν χωρίς πολλές ερωτήσεις.


Σου λέω ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ!

ΨΩΝΙΑ-ΠΑΓΙΔΑ

Την πάτησα και το ξέρω. Συμφώνησα να πάμε για τα ψώνια που χρειαζόταν ο μεγάλος δίχως να το καλοσκεφτώ. Και επέστρεψα σπίτι από την δουλειά. Και μου λέει το βλαστάρι μου «φεύγω για το φροντιστήριο, σε 2 ώρες έλα να με πάρεις να πάμε στα μαγαζιά» .

Τι νομίζεις πως είναι οι 2 ώρες; Μέχρι να μαζέψω το τραπέζι και  να φέρω ένα γύρο στο σπίτι πάει πέρασαν, για ξεκούραση ούτε λόγος!  Και πήγα ανέμελη και ανυποψίαστη να τον πάρω και από εκεί ξεκίνησε ένα μαρτύριο τεσσάρων ωρών ορθοστασίας και πήγαινε έλα.

Να διασχίζω ξανά και ξανά ΟΛΟ το Factory, μέχρι που έμαθα ΟΛΑ τα μαγαζιά που φιλοξενούνται σε αυτό απ’ έξω. Για να καταλάβεις μπορώ πια με κλειστά μάτια να σου κάνω σχεδιάγραμμα του χώρου με κάθε λεπτομέρεια.

Και να’χω τον νεαρό ο οποίος περνούσε αστραπή μπροστά από τις πραμάτειες κι εμένα να τρέχω ξοπίσω του για να τον προλάβω  να του δείξω τα παπούτσια που μόλις προσπέρασε και να ρωτήσω μήπως ήταν αυτά που ήθελε. Κι εκείνος κοφτά να μου απαντά «τα είδα».

Μα πότε τα είδε;  Πότε τα πρόσεξε; Αφού πέρασε σίφουνας από δίπλα!

Να του δείχνω εγώ ωραιότατα μποτάκια δερμάτινα κι εκείνος να κοιτά τα πάνινα. Μα πάνινα στο καταχείμωνο;  Έλεος!

 

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ

Μην στα πολυλογώ, από το Factory πήρε ένα μπλουτζίν όλο όλο, σε όλα τα υπόλοιπα ξίνιζε τα μούτρα του. Και τότε έριξε την ιδέα .. «πάμε μέχρι το Mc Arthur, εκεί θα βρούμε σίγουρα”.  Ναι, όπως το κατάλαβες.. το πράγμα ήταν προσχεδιασμένο.. ο νεαρός κάτι είχε σταμπάρει κι αυτό το κάτι ήταν στο Mc Arthur κι όχι στο Factory που τον πήγα εγώ.

Και τι να κάνω η δόλια η μάνα; Τι κι αν η μέση μου πονούσε, τι κι αν τα πόδια μου είχαν βγάλει φουσκάλες, αν ήθελα να ξεμπερδεύω έπρεπε να πάω.  Και πήγα.  Κι εκεί ως δια μαγείας, μέσα σε ούτε μισή ώρα, είχε διαλέξει τα υπόλοιπα και ήταν κι ευχαριστημένος. Επιστρέψαμε σπίτι με μένα να σέρνομαι λες και μόλις είχα γυρίσει από τον μαραθώνιο των σαράντα χιλιομέτρων! Σωριάστηκα σε μια καρέκλα και ψέλισα «φέρε μου ένα ποτήρι νερό»..

Σήμερα είναι η σειρά του μικρού, βλέπεις τα ωράριά τους δεν συμβαδίζουν, όμως τώρα ξέρω. Η πρώτη ερώτηση που θα κάνω θα είναι «πού θέλεις να πάμε;»

Εσένα όμως σε προειδοποιώ.. μην πας, ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ!

Written By
More from Tzina Varotsi

Μόνη Στο Σπίτι

  Ζηλεύω τους ανθρώπους που ταξιδεύουν με την δουλειά τους. Και μην...
Read More

13 Σχόλια

    • Eσύ ειδικά πρέπει να κλαις με μαύρο δάκρυ.. γιατί οι γυναίκες είναι απείρως χειρότερες σε κάτι τέτοια από τους άντρες!

  • κι εμένα πάνινα πήρε πριν φυγει για τη σχολή του και μάλιστα πανάκριβα ! Τι να δείχνω κι εγω τα άλλα ,δερματινα κ.τ.λ. με λιγοτερα χρηματα κιόλας ,όχι εκει τα πάνινα !
    Αστον λεω να βρεχεται να δει οταν θα βγαλει χιονίστρες! ‘Ελα μου όμως που εκει που είναι δεν έχει ρίξει ουτε σταγονα ακόμα και βαζουν αντιηλιακό μην καεί το προσωπάκι τους κι εδω εχουμε βουλιαξει απο τις βροχές!Και γενικά σε ρουχα ,παπουτσια ό,τι αρεσει σε εμας ,ουτε να τα φτυσουν αυτά!
    Με τον μικρό τα πήγες καλυτερα τουλάχιστον; χαχαχα

  • Αχου Τζίνα μου!
    Τρία παιδιά μεγάλωσα (τα δυο αγόρια) και σε πληροφορώ πως με τα πάνινα και με τα τρύπια (μέχρι να πάρουν αυτά που ήθελαν!) τίποτα δεν έπαθαν!
    Μου εξηγούσαν ακριβώς τι ήθελαν και μετά από αγοραστική έρευνα, για τα φτηνότερα, πηγαίναμε μαζί (Αιγόκερος!) και ξεμπερδεύαμε γρήγορα!
    Όσο για ψώνια με μπαμπά ούτε να το ακούσει ο μπαμπάς!!!
    ΑΦιλάκιααααααααααααα με χιονόνερο! 🙂

    • Κι εγώ που πήγα την επόμενη μέρα με τον μικρό ξεμπερδέψαμε σε χρόνο dt, αλλά βέβαια δεν επανέλαβα το ίδιο λάθος, τον ρώτησα πού θέλει να πάμε 🙂

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *